zaterdag 25 april 2015

Zwijmelen op Zaterdag

onze jeweetwelkater Theodoor
Een hele week niksen
een hele week lummmelen
een hele week last van niet kunnen slapen en als ik dan slaap is het al dag geworden
een hele week van opvliegers in de nacht
de week dat ik ontdekte dat ik 10 kilo ben aangekomen het afgelopen jaar
maar ook een week waarin ik veel geschreven heb
waarin mijn boek steeds meer vorm begint te krijgen
een week waarin ik een boek heb uitgelezen
een rare week
week voor de vakantie week
week waarin ik van alles leek te willen maar niks deed, geen zin, moe, en gewoon....
èhèn het was de eerste echte week waarin onze poezert eigenlijk geen poezert meer genoemd kan worden. Maar een poeselot is hij ook niet.
Hij is flink rustig geworden. Zelf snapt hij er ook niks van. dan gaat hij naar buiten, zoals hij dat gewend was en dan zit hij daar op het straatje een beetje om zich heen te koekeloeren. Vergeet hij helemaal zijn territorium af te bakenen en andere katten van het erf af te benzelen. Hij loopt  hele korte rondjes en hij wacht tegenwoordig keurig netjes naast zijn bakje om gevoederd te worden. We zijn er allemaal van in de war ;)
Maar fijn vind ik het wel, want hij is nu in de katertjestijd ook lekker thuis.
Geen wilde wijven meer aan de deur en boze lovers die een jankconcert en vechtpartijen houden. Niks van dat alles, het was in één keer voorbij. Wij blij, de buurt blij, de kat blij...hoop ik dan.

Nu zou ik de YouTubekanaal van dochter hier gaan promoten dus doe ik een link naar haar twee filmpjes. Ze is hard aan het leren hoe je mooie filmpjes in elkaar zet. Dat editen valt nog niet mee. Daarom heeft ze veel support nodig. Ga ze vooral bekijken en laat ook even een duimpje achter. Zou ze zo leuk vinden :)
Dank U Dank U
VlogsLikeIndia

*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ Fijn weekend*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

zaterdag 18 april 2015

Zwijmelen op Zaterdag

*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ Fijn weekend*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

zondag 12 april 2015

Zwijmelen op Zondag

Bibje met broertjes :) 
11 april 1974 beviel mijn moeder van een tweeling,
het ene kindje leefde, de ander was al een tijdje dood.
Mijn moeder zei altijd dat het kindje gestorven was toen zij hoorde dat haar broer gestorven was. Daarna begon het bloeden.
Ik weet nog goed wanneer dat was, dat we dat hoorden.
We zaten bij mijn opoe en haar zus kwam het vertellen.
Ik kan me alleen de waas van ongeloof nog voor de geest halen, en het gevoel van onwerkelijkheid. Dat iemand om wie je zoveel geeft, zomaar ineens er helemaal niet meer is. Weg, foetsie, kwijt. Nooit meer op zijn nek, nooit meer giechelen om zijn grapjes, nooit meer paardje rijden op zijn rug, nooit meer rennen over straat.
Alleen mijn vader heeft afscheid genomen,
mijn moeder moest thuis blijven op last van de dokter.
En wij?
Kinderen namen vroeger al helemaal geen afscheid, die kon je maar beter zo weinig mogelijk erbij betrekken. Ik lag dus 'savonds met mijn broertje herinneringen op te halen op de slaapkamer. Beetje wazig, onwerkelijk, vreemd, hol. Mijn broertje heeft wel gehuild geloof ik. Ik zat volkomen op slot.
Gelukkig ging het daarna weer snel beter met mijn moeder en werd 3 maanden later mijn broertje geboren, en nog een broertje. Maar die was dood en die is zoals ze dat toen deden weggedaan of zoiets. Er is geen graf. Er is ook nooit afscheid genomen. Hij was niet gaaf meer en, nou ja, het was nou eenmaal zoals het leven kon gaan. De vreugde om ons roodharige knulletje overstemde gelukkig alle verdriet.
En een vreugde bracht hij,
wat een lekker wild, stoer, bewegelijk, eigenwijs, leuk jochie was hij toch!  Dat jochie van toen was gisteren jarig. En met dat jochie van toen heb ik al jaren geen contact meer.
Met dat andere fijne ventje van toen trouwens ook amper niet.
Eigenlijk al niet meer toen ik het huis uit ging. We gingen ons weg, en mijn weg was hen misschien wel te afwijkend.

Waarom ik hier nu zo ineens over begin?
Omdat ik op deze druilerige middag een beetje zat te miepen, en te weemoedig wezen, en te herinneren. Met het grote fotoboek op mijn schoot. Ik ben namelijk een beetje moe. Ik moest er vroeg uit voor mijn Zeilmeisje. Vandaag ging ze met vriendin en ouders naar Texel te zeilen en ze moest vroeg weg. Kwart over 7 kwam ze me al wekken, kwart over 7 op zondag!!!!!!!!
Daarom dusssss,
dan verval ik in moeiige gedachten enzo.
En moest ik ineens denken aan dat broertje wat nooit is gekomen. Zou hij nu in de hemel zijn met mijn ouders? Samen met dat andere kindje, wat toen veel te vroeg kwam?
Ook raar, nooit heb ik daar 1 gedachte aan gewijd en ineens is het daar.
Zou mijn broer er ook ooit wel eens aan denken? Hoe hij zijn tweeling verloren is?
In ieder geval heb ik weer even lekker opgekruld foto's gekeken en gemijmerd over de ritjes die we altijd maakten door het land. Gezellig was dat, ja, dat was heel gezellig.
Ik koester nog elk moment.
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★



zaterdag 11 april 2015

Zwijmelen op Zaterdag

Engelina Rolvink maakte deze foto in Kruiszwin Julianadorp

Bianca Visser- weg door de duinen Julianadorp naar Den helder

Koen Hufkens-strand bij de Donkere Duinen

Bianca Visser- de duinweg J'dorp naar Den Helder
Zeevlam dus,
dat hadden wij gisteren. Dit was echt de allereerste keer dat ik daarvan hoorde. Nu woon ik al mijn hele leven hier en nog nooit heeft iemand ooit gezegd dat dit zeevlam was. Ik heb dus iets nieuws geleerd :)
Klinkt ook wel heel erg poëtisch niet waar?
Het mocht ook even duren voordat er een waterig zonnetje doorkwam en nog langer voor dat dat zonnetje nog wat sterker werd,
maar toen was het dan lente.
Niet zo warm als in de rest van het land(13 graden) maar warm genoeg om in ieder geval geen shawl meer om te hoeven. Blote benen rokjesdag heb ik me maar niet aan gewaagd(veel te koud voor mij haha)
Morgen wordt het ook niet bepaald warm heb ik me laten vertellen, maar ach, wat maakt het uit. De zon schijnt in mijn hart, alweer een hele tijd. Ik heb echt iets los gelaten in de week dat ik mijn verhaal deed, het heeft iets met me gedaan waarvan ik niet had gedacht dat het zo'n uitwerking zou hebben. Ik ben GLAD ON THE INSIDE....dat is een quote uit de film "The Sequel" van Anne of Green Gables, waar Pauline na een heerlijke dag thuiskomt bij haar chagrijnige en veeleisende moeder. Ze is zo blij, dat de negativiteit van haar moeder haar niet meer ongelukkig kan maken, want ze voelt de blijdschap van binnen.
Dat dus....
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ Have a very Nice Weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

vrijdag 10 april 2015

Bijna zon..... :)

Foto van de PWAsingel van vanmorgen door Patrick Vischschraper
Joehoeeeeee zoooohhhhhnnnnetjuh
Hoor je mij?
Ik kan je nergens vinden.....
Ik hoor wel de misthoorns op zee, en zie spookachtige beelden buiten van hoopvol wapperend wasgoed. Wat nog steeds nat is na drie uur aan de waslijn. En niet droog gaat worden als je jezelf niet gaat laten zien.
Er zijn al auto's tegen elkaar geknald in de stad, omdat ze elkaar niet goed zagen, en ik hoor de sirens nu alweer.
Dus zonnetje, kom maar snel tevoorschijn!
Op deze warmste dag van de week willen wij ook meegenieten, en net als in Limburg ook graag met blote benen buiten zitten.
Ik weet wel dat het hier 10 graden kouder zal zijn maar dan nog is het een stuk warmer dan nu in de mist. Dus kom maar zonnetje, kom maar, kom maar, kom maar dan....zo is ie braaf!
Nog even een klein hupje, toe maar......

*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ Have a Nice Day *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★
*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★ jaaaa het zonnetje schijnt inmiddels


dinsdag 7 april 2015

2e Paasdag


Klein Bloempje-Bibje (collage/inkdrawing on canvas 10-10 cm)


Wat een prachtige weer dag niet waar?
De zon die zo ontzettend zijn best deed, de temperatuur die eindelijk ergens op leek. 5.3 zonne-uren hier in de Noordkop. Mooie blauwe lucht.
Zoon die met een grote grijns de tuin binnenstapte, hij was bij zijn vader geweest. Dochter die haar kamer heeft opruimt. Deuren konden open, kat lui in de tuin. Vogeltjes in de heg. Er komt vast een nestje :)
ZUCHT
Ja dit was weer een prachtige dag!
Ik heb op het bankje gezeten nadat ik in de tuin heb gegrutteld in de middagzon.
Ja het weer een heerlijke dag.
Voorlopig even de laatste vakantiedag.
Dochter moet morgen weer naar school.Dan is het de laatste hardwerk periode voor de vakantie. Nog 3 weken voor de meivakantie en dan daarna nog een paar weken flink er aan trekken. Die laatste loodjes duren het langste. En tòch vond ik dat altijd één van de fijnste periodes van het schooljaar. Het boek was bijna uit, de toetsen waren bijna allemaal gedaan, er was lekker veel tijd om te lummelen en in te halen. Het mooie weer was aangebroken, iedereen werd een stuk vrolijker. Het einde in zicht.
Ik kan niet zeggen dat ik het mis,
de stress van ieder jaar 250 leerlingen per week, , 40 weken lang, voorbij te zien schuiven. De stress van nakijken en voorbereiden en vergaderen en bespreken, nascholing.....nee dat mis ik allemaal niet. De stress van leerlingen die niet op hun plek zitten in een klas, van leerlingen die niet gebaat zijn bij zitten in een klas, de stress van leerlingen die meer kunnen maar ja, we gaan nou eenmaal niet sneller met de klas, de stress van mijn ei niet kwijt kunnen, want ik moest me houden aan het curriculum.
Ik had het me anders voorgesteld toen ik nog op de opleiding zat. We leerden lessenseries ontwerpen, onderzoek doen, kinderen motiveren....het was toch allemaal wel een beetje anders.
Nee dat mis ik niet.

Ik mis wel het contact met de kinderen,
het gek doen,
het toneelspelen,
het voorbeeld zijn,
het tussen de jeugd wandelen,
het belangrijk zijn,
dat waren de leuke dingen. De dingen waarvoor ik doorging, ook al kon het eigenlijk niet meer.
Er zullen andere manieren komen om kennis te delen, te onderzoeken, te ontdekken. En wanneer dat zover is, dan ben ik daar ook misschien wel te vinden. Tot dan deel ik mijn wijsheden met mijn kinders thuis :)

*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

zondag 5 april 2015

1e Paasdag


Happy Girls- Bibje (collage/ink drawing on canvas, 10-10 cm)
     
Het is prachtig weer hoor, en toch zit ik binnen. Gewoon omdat ik nergens zin in heb dan in een beetje doezelen en hangen en snuggelen in de stoel met een muziekje en wat chocolaatjes en wat drinken. Gewoon, omdat het kan, en, omdat het mag van mezelf. Ik hoef even niet iets te doen, ik mag iets doen. En dat wat ik doe is gewoon lekker helemaal NIKS wat echt bergen verzet in de fysieke wereld.
Kan het mij wat schelen?
Nee hoor :)
Ik vind het wel oké zo. De muziek is mijn zomergevoel en de warmte van de kachel is mijn zon. Het is helemaal goed zoals het nu is. Morgen kom ik wel weer in actie....of niet. Kan ook. Het maakt niet uit. Voor nu is het helemaal goed zoals het is. Met de blauwe lucht buiten, de vogeltjes die fluiten, de muziek die zingt uit mijn pc. Daar doe ik het vandaag mee!
Misschien dat ik er morgen op uit ga.
Misschien dat ik morgen iets ga doen anders dan wat dromen.
Misschien ga ik morgen wel schilderen,
of wandelen,
of woorden aaneenrijgen in een stukje rijmelarij.
Het kan allemaal.
En het is allemaal oké.
Voor  nu is het een prachtige dag!

*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★