zaterdag 27 september 2014

Zwijmelen op Zaterdag

Hele week afwezig geweest op mijn blog.
Hele week niet actief, en dan bedoel ik ook niet actief. Het was zeuren met mij. Het was weer zo'n week. Zo eentje waarin ik inactief was op alle fronten. Moe , ziekerig, humeurig, niet kon slapen en last had van de kou die ineens intrad. Of in ieder geval bij mij. Ik voel me eigenlijk net als die puber van 33 jaar terug. Alleen nu in reverse. Bah, gewoon echt bah. Ik heb zelfs weer jeugdpuistjes :(
Vreselijk,
alle trauma's van toen drijven weer boven.
ZUCHT
Even doorbijten,
nog even doorbijten,
en "plamuren" maar weer.
Ik weet nog dat mijn opoe dan zei; "lieverdje dat heb je niet nodig hoor, je hebt zo'n fris huidje. Je bent nog zo jong." Jah...dan was mijn "plamuur" toch nog goed gelukt en natuurlijk genoeg om haar voor de gek te houden. Of misschien zag ze het wel allemaal niet meer zo scherp, ze had immers al oude ogen en haar bril niet altijd op.
Ik zat er maar mooi mee, of eigenlijk zat ik er lelijk mee in mijn maag.
Je hebt maar 1 uiterlijk en daar moet je het mee doen. En met de mijne was ik helemaal niet blij.
Ik paste niet tussen al die zelfverzekerde knappe meisjes...ook al waren ze niet persé mooi. Zo gaat dat nml  onder pubers. Degene met de grootste mond is automatisch de knapste, of het nu zo is of niet. Je waagde je mooi niet het tegendeel te beweren, levensgevaarlijk was dat!!! Kans op uitsluiting, pesten en ga zo maar door loerden om de hoek.
Inmiddels heb ik me wel aardig verzoend met mijzelf hoor, het kan altijd erger. Waar heb ik het over, pfffff alsof een paar pukkeltjes het einde van de wereld betekenen.
IK besluit gewoon vandaag dat ik vreselijk prachtig mooi ben, en owee degene die mij wil tegenspreken! 

zaterdag 20 september 2014

Zwijmelen op Zaterdag

Ik ben even liefdevol aan het herinneren
Hoe ik op zijn arm zat terwijl hij me wiegde om inslaap te komen (mijn vader)
Hoe ik tegen haar aan kroop elke middag in de stoel als ze ging voorlezen (mijn moeder)
Hoe hij me verwende met de mooiste babyjurkjes die hij maar vinden kon (mijn opa)
Hoe hij altijd moest huilen van ontroering als hij me weer zag nadat hij invalide geraakt was en niet meer praten kon (mijn andere opa)
Hoe ik knus voor de kachel zat met een houten napje met mirakels en borrelnootjes en de Tina op mijn schoot (bij mijn opoe)
Hoe ik op zijn nek zat terwijl hij gek deed (mijn oompje)
Hoe ik meeleefde naar haar geboorte samen met haar mamma en pappa (mijn stilgeboren nichtje)
In gedachten stuur ik mijn liefde jullie kant op.

.(¯`v´¯)
..`*.¸.*..✿´´¯`•.¸⁀°♡ .¸¸.•´¯`••´¯`•.¸¸.





donderdag 18 september 2014

Dansende Donderdag :D

van het www geplukt maker onbekend.....
En weer zo'n mooie dag, en waar zit Bibje??????
Nou achter haar tafeltje voor het open raam. Niks niet in het gras tussen de stoere laatste bloemetjes. Niks gekust worden door het heerlijke warme herfstzonnetje. Niks van dat alles.
Maar dat heeft een reden.
Ik ben nml nog even niet klaar hier. Ik moet nog wat klusjes doen. Mijn bed uit het raam gooien, en de was ophangen en de bovenverdieping stofzuigen.
En dat kan ik maar beter nu doen, nu ik ook al geen zin heb, daar niet van, maar nog ongeveer fris ben. Want eigenlijk ben ik bekaf, gesloopt en moe en uitgeput en weet ik veel wat nog meer. Eigenlijk wil ik het liefste in zo'n relaxte hangmat met een hapje en een drankje en rustgevende muziek, of een fijn filmpje ofzoooooooo
maar ja
fat chance
Dus doe ik het zo meteen maar.
En dan ga ik daarna wel in het zonnetje zitten, of wandelen of in de tuin rommelen of misschien ga ik ook wel gewoon even verder in mijn atelier (behang trekken) .
Ik weet het nog even niet.
Ondertussen ben ik al een kleine 2 uur bezig met dit logje, steeds weer afgeleid en even iets anders tussendoor doen. Een taakje in 1 keer afmaken lijkt is tegenwoordig een immense klus geworden. daar had ik in het voor-pc-tijdperk toch veel minder last van hoor. Ik ga aan de slag.
Ik wens eenieder een hele fijne nazomerdag!

Ik had hem als eens geplaatst, maar hij is zo toepasselijk voor deze dagen.
daarom dus :)

Dag dag

woensdag 17 september 2014

Woensdag Wensdag en ik wens een mooie dag!

Boos Bibje
Er zijn zo van die dagen die eigenlijk al in de nacht verkeerd beginnen. En dit is zo'n dag. Nog niet begonnen op de dag maar het is nu al helemaal fout.
Ik heb vreselijk slecht geslapen, om het uur wakker, steeds weer roepen naar Zoon dat hij nu eens in bed moest gaan liggen. Ik werd wakker van getik, gerommel, gekraak, gepraat, dromen, zoveel dromen, die me zwetend wakker lieten worden. De nacht was al een slecht begin.
En toen werd het ochtend.
Kwam Dochter met een ik ben misselijk en moest ik Zoon zijn bed uit rammelen voor het grofvuil wat nog steeds aan de weg gezet moest worden. Ontdekte ik dat een van beiden, of alle twee, de stofzuigen met hun grote schoonmaak gesloopt hadden en toen werd ik boos.
En de dag moet nog echt beginnen.
Nu zit ik hier misselijk te wezen en grommen tegen de kat(die zijn vacht aan het uitschudden is in mijn slaapkamer) en ik ben zoooo moe. Mijn ogen doen het nog steeds niet goed en
zucht zucht zucht
Blegh dus.

Mooi uitzicht
Ik kijk nog maar even naar buiten. Het zonnetje komt net op boven de boomtoppen in een vochtige lucht. Daarstraks, toen ik even buiten was voelde het zwoel en zacht. Eigenlijk best heeeeel erg lekker. Veelbelovend, troostend, verzachtend. De geur is adembenemend zo lekker. Er gaat niets boven de geur van rottend blad en stervende aarde. Herfstgeur is goed voor de ziel.
Daarom staat mijn raam nu open en snuif ik de vroege ochtendlucht in. Het ruikt zo lekker, die naderende herfst. Nog net geen tijd voor 'hoor de wind waait door de bomen' en 'de regen tikt zachtjes tegen het zolderraam'. Het is nu nog tijd voor 'de zon kust de aarde voor het winterslapen gaan'. Maar dat is nog geen liedje ;)
Hoe gaat mijn dag eruit zien?
Ik ga zo eerst mijn humeur schoonspoelen onder de douche. Daarna voeg ik een cocktail blij, verwachtingsvol, vrolijk, zin in de dag en zonnig toe aan mijn geurtje. Dat het mij de hele dag mag omringen.  Vandaag ga ik genieten! 
Fijne dag allemaal.

zaterdag 13 september 2014

Zwijmelen op Zaterdag

Van de week zocht ik een liedje op you-tube voor dochter. Het liedje plopte tijdens de afwas in mijn hoofd en ik zong zowaar goed mee ondanks mijn geproest en ge-nies de hele week al.
"Hoe ken jij dat liedje nou?"vroeg ze hoogst verbaasd.
"Geleerd op school, dat was altijd op tv met de Leidse sleuteltjes en toen leerde we dat van de juf op de kleuterschool."Ze keek me aan met een gezicht vol vraagtekens..."was het al zo oud dan? Dat wist ik niet. Hanneke zong het ook, ik dacht dat het van haar was"
"Dat hebben wij nog op school geleerd"zei ik dus, want Hanneke, de moeder van Vriendje, komt uit ongeveer dezelfde tijd als ik. En zo kwam het dat we samen zaten te zingen van klip klipperdieklap op de trap....ojaaaaaaa....
Dat zijn van die gezellige momenten met haar, kan ik nog steeds zó van genieten.
Voorheen zong ik ook met Zoon, maar die is het zingen verleerd op die snertschool waar hij ooit op heeft gezeten. Hij zingt niet meer, in ieder geval niet meer met mij. Zo jammer, want ook hij kon er altijd zo van genieten.
Afijn, waar ik eigenlijk heen wou was, dat ik tijdens het zoeken van dat liedje met Rudi Carell stuitte op Wim Sonneveld's "Ik ben met Catootje naar de botermarkt gegaan". En toen vlogen mijn gedachten naar de lange wandelingen door de steegjes van de duplex-woningen naar de kleuterschool met mijn buurmeisjes en buurjongetjes. En dat deden we zingend. Vooral dit liedje was heel populair, want dan kon je zo leuk al die stemmetjes nadoen. Vooral als dan de heks aan de beurt was, dat was echt gaaf, dan begonnen de jongetjes ons op te jagen en wij gingen dan gillend door de stegen heen.
Ik zie ons zo weer gaan......
De steegjes zijn tegenwoordig niet meer zo spannend, het is een en al schutting waar toen nog lage poortjes en heggetjes en zelfs alleen maar gras en verder niks was. Dat was spannend, dan kon je zomaar tot aan de slaapkamer lopen. Heel wat avonturen hebben we daar beleefd. Je snapt het niet, zo ver van huis. Maar dat was toen heel normaal, dat je op pad ging en buiten speelde, en pas met etenstijd weer eens aan kwam waaien. Dan had je als je mazzel had de tamtam op tijd gehoord, want van zo'n afstand hoorde je je moeder natuurlijk niet roepen. Nee dan was je afhankelijk van de welwillendheid van het doorgeven van de boodschap door anderen. Dan kreeg je te horen van deze of gene dat je moeder je riep. Dan was het zaak zo snel mogelijk naar huis te rennen, want je wist nooit hoe lang geleden het was dat ze geroepen had.....zo ging dat toen.
En wat een verhalen hadden we wel niet te vertellen.
Jaaahhh
zucht
daarom dus deze zwijmel
fijn weekend!



woensdag 10 september 2014

Woensdag wensdag

Peptalk
Het is wat grauw buiten, niet echt opwekkend weer om ziek bij te zijn. En eigenlijk kan ik ook helemaal niet ziek zijn. Geen tijd. Geen zin. Vol hoofd met ideeën. Gewoon dáárom dus!
Ik heb vanmorgen mijn Wild Sister er maar bij gepakt. Weer even mijn dagelijkse dosis inspiratie en opwekkende teksten opgezocht. Want het gaat me niet goed af hoor dat ziek zijn. Eigenlijk ben ik er allang wel weer klaar mee. De onrust zit flink in me. Ik ben dan ook naar de winkel geweest. Ik moest er gewoon uit. De wind voelen in mijn gezicht. Natuurlijk had ik het stervenskoud en megawarm en weer stervenskoud. En was ik ook niet al te stabiel op de benen. Maar toch was het even nodig.
Dat gevoel van , ik leef nog hoor!!!!!!
Ik doe het nog helemaal. (zo ongeveer dan hihi)
Dat gevoel is weer helemaal terug. Ja!
Dat schrik effect als je buiten komt terwijl je nog warm bent en het vriest.
Of voor de sauna gangers onder ons, als je na de sauna in het koude bad plonst.
Of wanneer je door gaat in de koude zee, terwijl de zon je net lekker opgewarmd heeft.
Die kick, die had ik vandaag even nodig.
Natuurlijk was het in de winkel een ander verhaal. Daar liep ik vooral te zweten, flink te zweten, maar het niet warm hebben, dat dan weer niet. Mijn neus zit nog steeds flink vol, en ik hoest ook nog steeds. Niezen kan ik inmiddels als de beste, ik heb de hele ochtend geoefend. Maar ik voel me inwendig wel opgefrist. Ik heb zelfs even een liedje gezongen zonder te haperen. Als dat geen goed teken is dan weet ik het niet meer hoor.
Ik geloof dat ik wel snel beter ga worden. Ja ik ga gewoon snel beter worden.
Dat is mijn streven......
Ga ik nu snel mijn vest aan doen.....kouhoud.......

Peptalk

En deze zong ik dus ;)
Fijne avond allemaal!!!!!!!

dinsdag 9 september 2014

Drabberige dinsdag

Het is alweer 12:33
De dag is alweer half voorbij.
En ik zit nog in mijn bed, op de dinsdag, zomaar midden in de week.
Ik ben moe, ik heb hoofdpijn, ik voel me eigenlijk algeheel snert, en toch heb ik de rust niet meer om lekker te liggen en te gaan slapen. Ik voel me onrustig dus. Ik wil wat doen maar het lukt niet. Vreselijk vind ik dat als ik me zo voel, terwijl ik ziek ben. Ik heb de hele nacht liggen woelen, zweten, hoesten, piepen, kraken en niezen en snotteren en vooral veel drinken en dus ook moeten plassen. Dus toen Dochter vanmorgen opstond om naar school te gaan heb ik me afgemeld bij haar. Ik zag het niet zitten om aan het ontbijt te verschijnen en gezellig niet te eten met haar. Ik was ook nog eens misselijk :(
Gelukkig heb ik zo'n lieverd, die dat helemaal begreep en dus kwam ze even bij mij, en nog een keer en nog een keer geloof ik. Terwijl ik haar wel hoorde rennen en frutten en bezig zijn maar tegelijkertijd ook tig keer omdraaide in mijn kussen. pfffff Ik ben er nog steeds moe van. Ondanks dat ik daarna zo ongeveer tot half 12 geslapen heb.
ZUCHT
Zonde van mijn dag.
Ik wil zoveel.....ik heb nog zoveel op mijn to-do list.
Ik had naar buiten gewild, even lekker met mijn hoofd in de wind. (nou ja het briesje dan hihi...het is eigenlijk heel rustig buiten nu het zo waait in mij )
Zal ik dan toch?
Ga ik dan gewoon beneden zitten zweten?
Stiekem toch even naar buiten?
Klein stukje door mijn weitje en mijn bosje en langs de wilde braampjes achterin, wat vitamientjes plukken? Dat kan ik misschien nog net aan ;)
brrrr ik heb het ineens koud, ga snel wat warms aan doen en dan toch maar naar beneden. Met een dekentje op de bank, tussen mijn spulletjes. Ik wil even wat doen, al is het maar een stukje plakken en knippen en schrijven. Van liggen staren naar het plafond wordt ik zo onrustig en ik ben niet moe genoeg om in dromenland te vertoeven. Ja, dat ga ik doen......we zien wel maar mijn scheepje strand. Als ik met Kerstmis maar gezond en fris en fruitig ben.
Wist u trouwens dat de kerstboom nog steeds in de gang staat?
Ja....gewoon geen zin gehad om hem naar boven te dragen en eigenlijk heb ik al best zin om hem zonder ballen , in de kamer te zetten. Gezellig met die lichtjes....jaaaaa
Ik heb mijn eerste kerstfilm ook alweer gekeken.
Ik ben er eens een keertje vroeg bij dit jaar.
En ik heb er zin in.
Als dat geen goed teken is!
Daarom doe ik alvast een oud (1983?) kerstliedje als binnenkomertje ......gewoon daarom :D
Fijne dag vandaag!!!!